శశాంక విజయము – పురాణ వివాహేతర శృంగారం-2

(ముందుమాట : వివాహేతర శృంగారము సర్వసాధారణం అవుచున్న ఈ రోజుల్లో అది కలియుగ ప్రభావము అని కొందరు భావిస్తున్నారు. ఐతే ఇది నిజముగా ఈ యుగము యొక్క ప్రత్యేకతా, లేక పూర్వము కూడా ఉండెడిదా అనే సందేహము నాకు కలిగింది. ఎటువంటి బలవంతము లేని స్వచ్ఛంద వివాహేతర శృంగారము గురించి  కొద్దిగా శోధించగా, అది పూర్వము ఎన్నో పర్యాయములు జరిగినట్లు కొన్ని పురాణములలో ఉండుట నా దృష్టికి వచ్చినది.రామాయణము లో ప్రస్తావించబడ్డ ఇంద్రుడు అహల్య కథ ఒక ఉదాహరన. వివాహేతర శృంగారములో ఆ ఇంద్రుడిని మించిన వారు చంద్రుడని తెలుసుకున్నాను. ఆ చంద్రుని ఆవిర్భావము, అతని శృంగార గురువైన అతని గురుపత్ని తార, వారిరువురు చేసిన రాజసూయ యజ్ఞము తదుపరి జరిగిన విశృంఖల బహిరంగ వివాహేతర శృంగరము వంటి ఘట్టముల ఆధారముగా నా ఊహని నా బాణీ లో ప్రస్తుతించుటకు ప్రయత్నించాను.(http://www.boloji.com/index.cfm?md=Mobile&sd=Articles&ArticleID=10382, మరెన్నో చోట్ల ప్రస్తావించబడినది.)  భగవంతుడు నిరాకారుడు మరియు నిర్గుణుడను అనే నమ్మకము నాది. శృంగార భరితమైన ఇటువంటి (పుక్కిట) పురాణములు పూర్వకాలములో నా వంటి వారే  ఊహించి వ్రాసుంటారని నా అభిప్రాయము. గ్రాంథిక భాషలో కొత్త పదములు మొదటి సారి వాడినప్పుడు వాటి అర్థము సరళ భాషలో పొందుపరిచాను. గ్రాంథిక భాషలో నా ఈ ప్రయత్నుమును ఆదరిస్తారని ఆశిస్తూ, మీ  అభిమానానికి స్నేహానికి సదా కృతజ్ఞుడైన  మీ డిప్పడునా ఈ ప్రయత్నము ఎవరిని, ఎవరి భావములని కించపరుచుటకు కాదు. అటుల అనిపించినచో సహృదయముతో నన్ను క్షమించి ఈ గ్రంథమును చదువరాదని నా సవినయ విన్నపము.)

అనగనగా అమరావతి అని ఒక రాజ్యం. దాని రాజు దేవేంద్రుడు. వాడే ముల్లోకాలలో అందరికన్నా అందగాడు మరియు రసికుడు అని అనుకునేవాడు. దానికి కారణం లేకపోలేదు. రంభ, ఊర్వసి, తిలోత్తమ, మేనక అనే నలుగురు అతిలోక సౌందర్యవతులు అతడి సభలో రాజనర్తకీమణులు.  మేఢ్రములని (మేఢ్రము = పురుషాంగము) ఉత్తేజ పరుచు సంగీతము మరియు నృత్యముతో సభికులందరిని ఉల్లాసపరిచడం వారి విధి. తత్పరిణామముగా నిగిడిన రాజుగారి (మరియు రాజాజ్ఞ్య ఉంటే సభాసదుల) శిశ్నముల (శిశ్నము = పురుషాంగము) సుశ్రూష (సుశ్రూష = సేవ) చెయటం కూడా వారి కర్తవ్యమె.  శిశ్న సుశ్రూష అంటే దేహ సౌందర్య ప్రదర్శన చేస్తూ వీనులకన్నా (వీనుల = చెవుల) మేఢ్రములకు రంజైన పాట పాడుతు ఆ అమరలోక నర్తకీమణులు (నర్తకి – నాట్యము చేయునది) చేస్తున్న నృత్యం చూస్తూ అక్కడున్న వారు ఎవరైనా తమ తొడల మధ్యలో చెయ్యి పెట్టుకుని రుద్దుకుంటుంటే వారి వద్దకి వెళ్ళి వారి తొడల మధ్యలో తల పెట్టి పంచ పక్కకి జరిపి వారి చేతిలో నలుగుతూన్నవారి  శిశ్నమును ఆ నర్తకీమణి తన నోట్లో పెట్టుకుని అది చిక్కటి రసం చిమ్మి చల్లబడేవరకు చప్పరించడం మరియు ఆ చిక్కటి మేఢ్ర రసమును ఆసాంతము గ్రోలుట  (గ్రోలుట = త్రాగుట, మింగుట). అదే రాజుగారికి ఐతే చప్పరించాక నర్తకీమణి రాజుగారి సింహాసనం మీదెక్కి తన పాదములను యెడముగా వేసి , వలువలను (వలువలు = వస్త్రాలు, బట్టలు, గుడ్డలు) విడిచి రాజుగారికి ఎదురుగా  వారి తొడల పై ఆసీనురాలై (ఆసీనులు అవుట  = కూర్చొనుట) ని వారి శిశ్నముని తమ తొడల మధ్యలోని నిలువాటి అధరముల (అధరము = పెదవి) మధ్యలో నిలిపి మెల్లిగా ఆ అధరములతో చప్పరించునట్లుగా వాటి లోపలికి మెల్లిగా దోపుకుని తన కటిని (కటి=నడుము) ఆడిస్తూ తన భగములోని (భగము =యోని, పూకు) కండరాలతో ఆ శిశ్నముని బిగుతుగా పట్టుకుని మర్దన చేయుట విధి. ఆ రాజాస్థానములో రాజుగారికి ప్రీతి కలిగించిన సభికులకి ఆ నర్తకీమణుల ద్వారా పాక్షిక శిశ్న సుశ్రూష మరియు రాజుగారికి పూర్ణ శిశ్న సుశ్రూష జరిగెవి.

logo

సింహాసనం మీదెక్కి రాజుగారి శిశ్న సుశ్రూష  చేస్తున్న నర్తకీమణులు

ఐతే నిత్యము షరా మామూలుగా అలవాటైన ఆ నలుగురు నర్తకీమణుల శిశ్న సుశ్రూష తో మొహం మొత్తినప్పుడు ముసలి పెనిమిటుల (పెనిమిటి = భర్త, మొగుడు) పడుచు కళత్రములతో (కళత్రము = భార్య, పెళ్ళాం) శిశ్న సుశ్రూష చేయించుకొనవలెననిపించెడిది ఆ రాజుకి. తన రాజ ఠీవి తోనో,  బహుమతులతోనో మెప్పించి వారికి అమితముగా శృంగార సేవ ఒనర్చి (ఒనర్చి =చేసి) శిశ్న సుశ్రూష చేయించుకునెడి వాడు. ఈ చాటు వ్యవహారామందు రాజుకి ఎంతో మక్కువ. సాధారణముగా పట్టుబడకుండానే పరాంగనలతో (పర అంగన = వేరొకరి భార్య, పెళ్ళాం) శిశ్న సుశ్రూష కార్యసాధన గావించెడివాడు  ఐతే కొన్ని పర్యాయములు (పర్యాయములు  = సార్లు) ఆ పరంగాన అతిలోక సౌందర్యవతి ఐనచో శృంగార సుశ్రూష లో మైమరచి పోయి ఒకరినొకరు ఎంతకీ వీడలేక (వీడలేక = వదలలేక) చివరికి ఆ పరంగాన  భగమునందు తన శిశ్నముండగా ఆమె పెనిమిటికి పట్టుబడి భంగపడి సహస్ర (సహస్రము = 1000, వేయి) భగముల శరీరము కలుగువిధముగా శాపగ్రస్తుడైన సందర్భములు కూడా కలవు.

అమరావతి మీదకి శత్రు రాజులు దండెత్తి వస్తే రాజైన దేవేంద్రుడు యుద్ధం లో వీరత్వము గురించి తన వద్ద ఉన్న వజ్రాయుధము గురించి  కోటలు దాటే మాటలు చెప్పి యుద్ధ భూమిలో శత్రుసైన్యాన్ని చూడగానే ఆ రాజు మరియు అతని సభాసదులు,  సైన్యం అందరూ పంచలు తడిపేసుకుని పోలోమని పారిపోయి ఆ రాజ్యాలన్నింటికి చక్రవర్తి ఐన మహా విష్ణువు వద్దకో లేక విరాగిలా స్మశానం లో ధ్యానం చేసుకుంటు ఉండే ఎల్లా లోకములలో సాటిలేని మహావీరుడైన  మహాదేవుని వద్దకో వెళ్ళి పాహిమాం అని కాళ్ళ మీద పడిపోయి శరణువేడేవాడు. వాళ్ళకి తోచినప్పుడో, వేలైనప్పుడో, చెయ్యాలనిపించినప్పుడో అతడికి సహాయం చేసి అమరావతి సింహాసనం మరలా ఇంద్రుడికి ఇప్పించెవారు.  అప్పటివరకు అక్కడే కూర్చుని భజన చేస్తు వారిని విసిగిస్తూ ఉండేవాడు. రాజనర్తకీమణులు మాత్రం సింహాసనం మీదెక్కి వారికి అలవాటైన శిశ్న సూశ్రూష చేస్తూనే ఉండేవారు. సింహాసనం మీద రాజు ఎవడైతే ఏమిటి.

main-qimg-7d705d96a5f4d5eedf8837c133dddcd0

రాజు వంతయ్యాక రాజగురువుకి శిశ్న సుశ్రూష చేస్తున్న నర్తకీమణి

ఈ దేవేంద్రుడికి ఒక గురువు ఉంటే వీడు కాస్త బుద్ధిగా ఉంటాడేమో అనుకున్న పెద్దలైన శివుడు, విష్ణువు వీడికి గురువుగా ఎవరినైనా నియమిద్దామని  నిర్ణయించు కున్నారు.మహా తపోధనులు ధర్మబద్దులు, నిష్టాగరిష్టులైన ఋషులందరూ  ఇలాంటి రాజుకి గురువు అవడానికి సిద్ధముగా లేమని నిరాకరించిరి. ఆ సమయములో అమరావతిలో ఏదైనా మంచి పని ఇప్పించమని ప్రభాస తీర్థం లో ఘోర తపస్సు చేస్తున్న బృహస్పతి కనిపించాడు. అమరావతి లో నిత్యమూ జరిగే శిశ్న సుశ్రూషల గురించి ఆనోటా ఈనోటా విన్నప్పటినుండి, చేస్తే అక్కడే పని చెయ్యాలి అని నిశ్చయించుకుని వయసు పైబడుతు గెడ్డం నెరిసిపోయినా సరే తపస్సు చేస్తు మహాదేవుడిని విసిగించేస్తున్నాడు ఈ బృహస్పతి.

తపస్సు చేసే ముందు నక్కనో, కుక్కనో తొక్కి ప్రారంభించాడో ఏమో మరి,  ఒకేసారి అమరావతికి  రాజ గురువు పదవి ప్రసాదించాడు ఆ శివుడు బృహస్పతికి. ఇంక ప్రతి నిత్యం శిశ్న సుశ్రూషలతో అమితముగా సుఖిస్తూ ఉండెడి వాడు. ఐతే మరి ఇంత మహత్తరమైన పదవి సాధించిన వాడిని అతని పెద్దలు ఊరికే ఉండనివ్వరు కదా. శీలవతి, అతిలోక సౌందర్యవతి ఐన కన్యతో వివహమైనచో అమరావతి రాజసభలోకి ఆ నర్తకీమణుల సహవాసము వారిచే శిశ్న సుశ్రూషలు వదిలిపోవునని తలచి ఆ బృహస్పతికి తార అని ఒక అతిలోక సౌందర్యవతితో వివాహము జరిపించిరి అతడి పెద్దలు. అప్పుడు మొదలయ్యింది అసలు కథ.

(రెండవ అంకము )

బృహస్పతికి ఉతథ్య అను ఒక అగ్రజుడు (అగ్రజుడు = అన్నయ్య, అన్న) కలడు. ఉతథ్యుడు ధర్మబద్ధుడు, ఒక చిన్న ఆశ్రమము స్థాపించి, గురుకులం నడుపుకుంటూ విద్యార్థులకి వేదాలు, శాస్త్రాలు బోధించుచు,  జీవితము  ప్రశాంతముగా సాగించెడివాడు. అతని ధర్మపత్ని ఐన మమత మాత్రం ఎదుగు బొదుగు లేని తన పెనిమిటి  (మరియు అతని మేఢ్రము) (పెనిమిటి -భర్త) తో మిక్కిలి (మిక్కిలి = చాలా) విసుగుచెందెను. ఏ పని లేక, వ్యర్థముగా తిరుగుచు, నిరర్థకుడనుకున్న తన మరిదైన బృహస్పతి అకస్మాత్తుగా అమరావతి రాజైన ఇంద్రుడికే గురువు అవడం తో మమతకి తన మరిది పట్ల  మక్కువ హెచ్చినది (హెచ్చుట=  పెరుగుట, వృద్ధి).

ఆమె పెనిమిటి, ఆశ్రమములో ఆరుబయట వృక్షముల (వృక్షము = చెట్టు) కింద విద్యార్థులకి వేద పాఠములు బోధిస్తున్న సమయమున,  మమత ఒక కుటీరములో తన మరిదైన బృహస్పతికి శృంగార సుశ్రూష పాఠములు బోధించుచు సుఖించుచుండెను. నిత్యం జరిగే నర్తకీమణుల శిశ్న సుశ్రూషలతో మొహం మొత్తినపుడు తన వదినగారి కోసం అమరావతి నుండి అమూల్యమైన కానుకలు తెచ్చి ఆమెకి బహూకరించి ఆమెను మెప్పించేవాడు బృహస్పతి. యథా రాజా తథా ప్రజా అన్నారు పెద్దలు. ఇంద్రుడిలోని  పరాంగన శృంగారమందు ఉత్సుకతను మాన్పించి సన్మార్మగునందు నడిపించును అనుకుని నియమించిన గురువుకి ఆ ఇంద్రుడే గురువయ్యెను ఈ విషయములో. ఐతే ఇంద్రుడికున్న ఠీవి తెగువ లేని బృహస్పతి తనకి తెలిసినంతలో, సాధ్యమైనంతలో పరాంగన ఐన తన వదినగారి భగమునందు తన మేఢ్రమును జొనిపి (జొనిపి – దూర్చి), శృంగార  సుఖమును అనుభవించుచున్నాడు.

190797-749-1000

మరిదిగారి మేఢ్రమును మరియు కానుకలను స్వీకరిస్తు సుఖిస్తున్న వదినగారు

ఆ సుఖము తో బాటుగా వదినగారి భగములో మరిది గారి వీర్య స్ఖలనము (స్ఖలనము – పురుషాంగము నుండి చిక్కటి రసము కార్చుట) పరిపాటిగా జరుగుచుండెను. దాని పర్యావసానముగా బృహస్పతి తన వదినగారికి గర్భం చేకూర్చెను. తన కళత్రమునకు కలిగిన గర్భము తన ప్రతాపమే అని గర్వపడెను ఉతథ్యుడు. ఎంతైనను మమత బహు మాటకారి, గడసరి,  ఉతథ్యుడు అమాయకుడు.

కొంత కాలము పిదప మమతకి పండంటి పుత్రుడు కలిగెను . చాలా అందముగా, తేజోమయుడైన తన పుత్రుడని గాంచి సంబరపడెను మమత. ఆ తేజోవంతుడైన పుత్రుడు  తన వీర్య ఫలమే అని భావించి సంతసిల్లెను ఉతథ్యుడు. బృహస్పతి సైతం మిక్కిలి ఉత్సాహభరితుడయ్యెను. తన అనుజునకు తనపై అపారమైన అభిమానము  కలదని అందులకే తన తేజోవంతుడైన పుత్రుని గాంచి మిక్కిలి సంతసిల్లుచున్నాడని (సంతసిల్లుట = సంతోషించుట) భావించెను అమాయకుడైన ఉతథ్యుడు. ఆ కుమారునికి కచ అను నామకరణం ఒనర్చిరి ఋషులు.

ఈ పర్యాయము తేజోవంతురాలైన పుత్రిక కొరకు ఉతథ్యుడు తన ధర్మపత్ని ఐన మమతను సమీపింపగా “ఆర్యా తేజోవంతమైన సంతానము కొరకు  ఒక వ్రతమాచరించుచున్నాను సంపూర్ణమైనంతనే మీతో సంగమించెద” అని నమ్మపలికేను. ఐతే ఆ వ్రతము తన మరిది ఐన బృహస్పతి తో సంభోగమని మమత అంతరార్థము. మరిది ప్రసాదించిన తేజోవంతుడైన పుత్రునితో అతని పై హెచ్చెను మమతకి. మరిదితో  రహస్య శృంగారము కొనసాగించెను మమత. బృహస్పతి అమరావతి లో నర్తకీమణుల నుండి అభ్యసించిన రసపట్టులని తన వదినగారైన మమతకి రుచి ఎరింగించెను.

బృహస్పతి మేఢ్రము తన వదినగారి భగమునందు విహరించి అనేక పర్యాయములు వీర్యము స్ఖలించెను. అటు పిమ్మట తన వ్రతము సంపూర్ణమయ్యెనని మమత ఉతథ్యునితో సంభోగించెను. మమతకి మరో తేజోమయుడైన పుత్రుడు జనించెను. అతనికి భరద్వాజ అని నామకరణం చేసారు ఋషులు. బృహస్పతి అమితానంద భరితుడయ్యెను. మరొక తేజోవంతుడైన కుమారునికి పినతండ్రి ఐనందుకు సంబరపడుచున్న తన అనుజడను గాంచి అమాయకుడైన ఉతథ్యుడు ఆనందభరితుడయ్యెను.

Kamasutra Painting Sex Porn

పెనిమిటి తో సంగమిస్తున్నా మరిది మేఢ్రమును తలచుకొనుచున్న నెరజాణ

ఇరువురు  తేజోవంతులైన పుత్రుల అనంతరం ఒక సౌందర్యవతి తేజోవతి ఐన పుత్రిక కొరకు తన  పెనిమిటి నిత్యము కోరుతుండగా వ్రతమని కొద్దికాలము నిలువరించగలిగెను. బృహస్పతికి అమరావతిలో హెచ్చిన సుశ్రూష కార్యములు అటుపై తన నూతన కళత్రము ఐన తార తో సంభోగము రుచించి, తన అగ్రజుడైన ఉతథ్యుని ఆశ్రమమును దర్శించలేకపోయెను తన వదినగారైన మమతకు శృంగార సంతృప్తి చేకూర్చలేకపోయెను. మమత భగము తన మరిది మేఢ్రము కొరకు ఎంతగానో పరితపించెను ఇక చేయగలిగినది లేక చిన్నది, సన్నది, ఘడియ కాలము సైతము తన భగమునందు నిలువలేని తన పెనిమిటి మేఢ్రముతొ తృప్తి పొందెను. ఆమె భగము అయిష్టముగనే తన పెనిమిటి వీర్యము గ్రోలెను. ‘ హతవిధి, నాకు ఎటువంటి సంతానము కలుగునో కదా’ అని మమత  దిగులుచెందుచుండెను.

అమరావతి పై అసురులు దండెత్తి రాగా సురులు కొందరు హతమవగా మరికొందరు అడివిలో వేటాడుచున్న వ్యాఘ్రము నుండి ప్రాణభయముతో పారిపోవు జింకల వలే పలాయనం చిత్తగింపగా (పలాయనం చిత్తగించి= పారిపోయి) ఎట్టకేలకు శ్రీమహావిష్ణువు రక్షించినప్పుడు, బృహస్పతి వారిని ప్రార్థిస్తూ ఓ జగన్నాటక సూత్రధారి ఈ సమస్య కి ఒక శాశ్వత పరిష్కారం చూపమని వేడుకొనెను. అంతట ఆ విష్ణువు బృహస్పతిని కొనియాడి, “కశ్యప మహాముని సంతానమైన మీ సురులు మీ సోదరులైన అసురులతో మీ తండ్రిగారి సమక్షమున సంధి చేసుకుని, అందరు కలిసి క్షీరసాగర మథనం గావించి, అందునుండి ఉద్భవించు అమృతమును గ్రోలి మృత్యువును జయించగలరు. ఆ అమృతమును మీ సురులకు మాత్రమే అందించెదను నా యోగమాయతో.  అటుపిమ్మట సురులు అమరులవుదురు. ఆ మహాదేవుడు అసుర గురువైన శుక్రాచార్యునికి ప్రసాదించిన మృతసంజీవని విద్య కన్నను ఇది మేలగును ” అని ఉపాయం సూచించెను. శుక్రాచార్యుడు మహాదేవునికై ఘోర తపమును ఆచరించి ఆ మృతసంజీవని మంత్రము పొందెను. బృహస్పతికి మాత్రము ఇంత సునాయాసముగా తరుణోపాయము లభించుట అందరిని ఆశ్చర్యపరిచెను. సురులు అసురులతో సంధి కుదుర్చుకుని వారికి సామంతులుగా ఉండెదమని, ఎంతైన సురులు అసురులకు అనుజులే కదా అని నమ్మపలికిరి. అసుర గురువైన శుక్రాచార్యుడు ఎంత ప్రతిఘటించినను క్షీరసాగర మథనమునకు అసురలను సమ్మతులను గావించెను బృహస్పతి తన వాక్చాతుర్యముతో. అనేక వన్నెచిన్నెలున్న అతిలోక సౌందర్యవతులు ఆ క్షీరసాగరమునందు దాగి ఉన్నారని నమ్మపలికెను.

“క్షీరసాగర మథనము అరిష్టదాయకము “అని మహాదేవుడు  వారించినను లెక్కసేయక   ఎగబడిపోయిరి అల్పజీవులంతా. క్షీరసాగరము మథింపగా మొదట ఉద్భవించిన హాలాహలము పెను సంకటమయ్యెను. అమృతము మాట ఏమో కాని మృత్యువు సమీపింపగా సురులు అసురులు మిక్కిలి (మిక్కిలి = చాలా) భీతిల్లి (భీతిల్లి =భయపడి) హహాకారములతో పలాయనం చిత్తగించిరి. మథనానికి నాంది ఐన విష్ణువు సైతము అదృశ్యమయ్యెను. సురులు తమ గురువైన బృహస్పతిని నిందించుచు పరుగులిడిరి. ఎట్టకేలకు ఈ సాగర మథన కార్యము వలదు వలదు అని అందరికి  హితవు పలికిన భోళా శంకరుడే ఆపద్బాంధవుడయ్యెను. ఆ హాలాహలమును గ్రోలి నీలకంఠుడై సమస్త లోకములను  కాపాడెను. ఇట్టి బుద్ధిహీనులకు హితవు  బోధింప ప్రయోజనము లేదని గ్రహించిన మహాదేవుడు ధ్యానమున నిమగ్నుడైపోయెను. పెను ఆపద తప్పిపోయినంతనే మరలా బుద్ధి వక్రించిన  అసురులు సురులు క్షీరసాగరమును మథించుట కొనసాగించిరి.

అటు పిమ్మట ఉద్భవించిన దివ్య శంఖమును విష్ణువు హస్తహస్తభూషణమయ్యెను. తదుపరి దివ్య ప్రకాశముతో ధనరాశి దాని వెనుకే దివ్య గజములచే పూజింపబడుచున్న దేవి ఐన శ్రీ మహా లక్ష్మి ప్రకటితమయ్యెను ఆ క్షీరసాగరమునుండి. ఆ దేవి కొరకు బుద్ధిహేనులందరూ ఎగబడగా (ఎన్ని యుగాములైనా ఈ విషయము మారలేదు ఇప్పటికి అంతే) అక్కడున్న వారందరికీ అధిపతి మరియు ఈ జగన్నాటక సూత్రధారి విష్ణువు అని గ్రహించి శరణు వేడి వరించెను. అగ్రతాంబూలముగా ఆ దేవిని విష్ణువు గ్రహించుట అసురులకు కంటకముగనే తోచెను. ‘ఈ విష్ణువు తన నివాసమైన క్షీరసాగరము నందున్న నిధి నిక్షేపములను వెలికి తీసి ఇచ్చుటకు మనలను పని వారి వలే వాడుకొనుచున్నాడు’  అని అసురుల మనసులో ఒక భావము కలుగగా, వారిని శాంతింపజేయుటకు అపార ధనరాశిని శ్రీ మహా లక్ష్మి వర్షింపజేసెను. అంతట ఆ బుద్ధిహీనులు కొద్దిగా ఉపశమనమొంది సాగర మథనము కొనసాగించిరి.

అటు పిమ్మట ఉద్భవించెను లక్ష్మి సహోదరుడైన చంద్రుడు. (సహోదరుడు = తమ్ముడు/అన్నయ్య  నిజానికి ఒకే ఉదరము (ఉదరము – కడుపు) నుండి వచ్చిన వారిని సహోదర/సహోదరి అనవలెను. ఐతే క్షీరసారగము మరి ఉదరము గా పరిగణింపవచ్చునో లేదో తెలియదు కాని లక్ష్మి స్తోత్రము నందు చంద్ర సహోదరి అని సంబోధింతురు ఋషులు) అతడు  అలా ఆ క్షీరసాగరము నుండి వెలువడుతుండగా అచటున్నవారందరు అతని అందాన్ని ఠీవిని వీక్షిస్తు అవాక్కైరి.

m024

చంద్రుని వీక్షించినంతనే కామవాంఛతో నారీ జన స్థితి

అచటనున్న అశేష నారీ జనం ముగ్ధులై వీక్షింపగా వారిలో అనేకులకి  తమ  భగములయందు చెమ్మ (చెమ్మ = తడి) ఉద్భవించుట ఆరంభమయ్యెను. ఈ చంద్రునితో శృంగారము ఎంత మధురముగా ఉండునా అని ఊహింపసాగిరి వారెల్లరు. చెమ్మగిల్లిన తమ  భగమునందు ఈ చంద్రుడి  మేఢ్రము విహరించిన చో ఎంత సుఖదాయకముగా ఉండునో అని ఊహించుచు తమ  జఘనముల (జఘనము = తొడ) మధ్యన తమ హస్తము జొనిపి (జొనిపి =దూర్చి) అంగుళములను (అంగుళము – వేలు) భగము నందు ప్రవేశింపజేసి గులములను (గులము  = గొల్లి) ప్రేరేపించుచు చంద్రునితో సంభోగాభిలాష యొక్క ఊహలలో తేలియాడచుండిరి. నిత్యము ఇంద్రాదుల శిశ్న సుశ్రూష ఒనర్చు రంభాది నర్తకీమణులు సైతం ఈ విధముగా ఊహించుచు బాహాటముగా స్వయం తృప్తి పొందుచు చంద్రునితో శృంగారకేళి గూర్చి ఊహించుచుండగా, పెనిమిటి మేఢ్రము తప్ప ఎరుంగని తార వంటి వివాహితలు సైతం చంద్రుని గాఢ ఆలింగనం గావించి అతని మేఢ్రము తమ భగములో విహరించిన ఆ సుఖమెటులుండునా అని ఊహించుచు రహస్యముగా తమ గులములను ప్రేరేపించుచుండిరి.

శశాంక విజయము – పురాణ వివాహేతర శృంగారం – pdf

శ్రుంగార రచయిత ‘డిప్పడు’ చే ముఖాముఖి

శ్రుంగార రచయిత ‘డిప్పడు‘ చే ముఖాముఖి tonight శనివారం రాత్రి 30th Jan 2016 7 PM IST. మీరు పాల్గొనాలంటే “https://srungaramblog.wordpress.com/chatting/” లో వున్న లింక్ ను నొక్కండి.

డిప్పడి రచనలకొరకు వెల్లండి “https://dippadu.wordpress.com

Note: It’s an effort to bring like minded people. Please support and join this discussion.

యీ నా ప్రయత్నంలొ భాగస్వాములు ఆయిన ఆందరికి నా కృతజ్ఞ్యతలు. మా సంభాసనలు తొందరలో పొందు పరచదెను.

cropped-1-radha-and-krishna-sreedhar-omkaram1.jpg